(Blog Michała Górnego) Windows Vista — podejście pierwsze

Pozna­wa­nie nowego sys­temu może zacząć się w róż­nych oko­licz­no­ściach — możemy mieć przy­jem­ność zetknąć się z nim na cudzym kom­pu­te­rze, może on nam zostać dostar­czony już zain­sta­lo­wany na naszym lub też możemy zacząć pozna­wać go od insta­la­tora.

W moim przy­padku Vista była tylko prze­lotną zna­jomą, którą raz na jakiś czas widy­wa­łem na róznych kom­pu­te­rach, nigdy jed­nak nie wda­jąc się w głęb­szą kon­wer­sa­cję. W końcu, wyko­rzy­stu­jąc czas wolny, posta­no­wi­łem przyj­rzeć się jej bli­żej i zain­sta­lo­wać ją na wła­snym kom­pu­te­rze.

Teraz tro­chę kon­tek­stu. W maszy­nie mej sie­dzą sobie wygod­nie dwa dyski twarde — jeden SATA oraz jeden (stary) PATA. Na każ­dym z nich pozo­sta­wi­łem około ~50 GiB prze­strzeni nie­spar­ty­cjo­no­wa­nej, na wypa­dek chwi­lo­wych potrzeb lub takich wła­snie eks­pe­ry­men­tów.

Vista miała doce­lowo wylą­do­wać na dysku ATA, w nowo­stwo­rzo­nej dla niej par­ty­cji. Dotych­czas na tym dysku ist­niały trzy par­ty­cje, wszyst­kie ozna­czone jako pod­sta­wowe (główne). Tak więc moż­liwe było utwo­rze­nie jesz­cze jed­nej par­ty­cji głów­nej, która musia­łaby zająć całą pozo­stałą prze­strzeń (gdyż wię­cej par­ty­cji nie będzie można wtedy utwo­rzyć), lub par­ty­cji roz­sze­rzo­nej, wewnątrz któ­rej moż­liwe sta­łoby się two­rze­nie kolej­nych par­ty­cji logicz­nych.

Z pozy­tyw­nym nasta­wie­niem umie­ści­łem więc nośnik w napę­dzie, zre­star­to­wa­łem kom­pu­ter, wybra­łem odpo­wiedni napęd i ujrza­łem łado­wa­nia insta­la­tora. Choć łado­wał się cał­kiem długo, to zdaje się, że znacz­nie kró­cej niż 2000/XP (czyżby zop­ty­ma­li­zo­wali łado­wa­nie fafty­liona ste­row­ni­ków?). Ku mojemu zasko­cze­niu, na star­cie insta­la­tor ład­nie zapy­tał o usta­wie­nia regio­nalne. Następ­nie zaś popro­sił mnie o wybra­nie par­ty­cji doce­lo­wej.

Na pierw­szy rzut oka ten pro­sty mena­dżer par­ty­cji wydał się cał­kiem sym­pa­tyczny — przej­rzy­sty, z jaki­miś bar­dziej zaawan­so­wa­nymi opcjami… Nie­stety, wystar­czy tro­chę bli­żej przyj­rzeć się, by odkryć, że to tylko pozory. Bowiem ilość prak­tycz­nych infor­ma­cji ogra­ni­czono do mini­mum, a owe zaawan­so­wane opcje oka­zują się naj­bar­dziej pod­sta­wo­wymi ope­ra­cjami, jakie można tylko wymy­ślić.

Powiedz­cie mi szcze­rze, czy naprawdę aż tak trudno wpaść na to, że ktoś może mieć w prak­tyce wię­cej niż jeden dysk? Czy tak wiele wysiłku kosz­to­wa­łoby poda­nie jakie­go­kol­wiek uży­tecz­nego szcze­gółu na temat danego dysku, zamiast jego numerku w bli­żej nie­okre­ślo­nej infor­ma­cji? Dla­czego muszę przy­glą­dać się ukła­dowi par­ty­cji, żeby dowie­dzieć się który dysk jest który? Moż­naby cho­ciaż poku­sić się o poka­zy­wa­nie pojem­no­ści, o szy­nie i modelu nie wspo­mi­na­jąc.

Nie będę rów­nież wspo­mi­nał, że wśród infor­ma­cji o par­ty­cji przy­da­łoby się, cho­ciażby naj­ogól­niej­sze poda­nie sys­temu pli­ków — NTFS, VFAT, „nie mam poję­cia”. W obec­nym ukła­dzie zaś nie­znane sys­temy pli­ków można poznać jedy­nie po tym, że ilość dostęp­nej prze­strzeni dys­ko­wej jest zerowa. No ale to już taki szcze­gó­lik…

Praw­dziwa bowiem żałość kryje się w samej funk­cjo­nal­no­ści owego mena­dżera. Kli­kam ja sobie rado­śnie nie­po­dzie­loną prze­strzeń, roz­wi­jam „zaawan­so­wane” opcje i naka­zuję mu utwo­rzyć nową par­ty­cję. Grzecz­nie mnie pyta o roz­miar, po czym mieli chwilę i moim oczom oka­zuje się… czwarta par­ty­cja pod­sta­wowa — a za nią nie­wy­ko­rzy­stana prze­strzeń, któ­rej — rzecz jasna — nie można już wyko­rzy­stać.

Po chwili poszu­ki­wa­nia, osta­tecz­nie stwier­dzi­łem brak moż­li­wo­ści utwo­rze­nia par­ty­cji roz­sze­rzo­nej. Nie wiem, czy zawsze tak mocno upiera się na pod­sta­wową, czy to dla­tego, że była już wię­ćej niż jedna pod­sta­wowa. W każ­dym razie, zmu­szony zosta­łem opu­ścić insta­la­tora, prze­sko­czyć na Linuksa (gdzie prze­cież nic nie działa) i utwo­rzyć par­ty­cję roz­sze­rzoną, a w niej logiczną. Doko­na­łem tego szybko, po czym uru­cho­mi­łem ponow­nie insta­la­cję Visty.

Ku mojej ucie­sze, insta­la­tor zauwa­żył nową par­ty­cję i nie narze­kał za bar­dzo, że nie jest pod­sta­wową. Przy pró­bie sfor­ma­to­wa­nia jej (bo tylko utwo­rzy­łem ją na szybko, bez two­rze­nia sys­temu pli­ków) pomie­lił chwilę i odmó­wił posłu­szeń­stwa, zarzu­ca­jąc dłu­gim, zapi­sa­nym hek­sa­de­cy­mal­nie, kodem błędu. Kodem, któ­rego i tak nikomu nie chcia­łoby się prze­pi­sy­wać czy foto­gra­fo­wać. Zwłasz­cza, jeśli przy­pusz­czało się, jaka jest jego przy­czyna.

No to znowu restart na Linuksa, cfdisk i zmie­niamy typ par­ty­cji (ten taki magiczny nume­rek, bar­dzo ogól­nie ozna­cza­jący, jaki sys­tem pli­ków może znaj­do­wać się na par­ty­cji) na HPFS/NTFS, i znów wielki powrót insta­la­tora Visty. Pierw­sza radość — w końcu pozwo­lił sfor­ma­to­wać par­ty­cję. Nie­stety, oka­zała się ona nie­do­sta­tecz­nie duża dla Visty — co ja sobie myśla­łem two­rząc 8 GiB-ową par­ty­cję, pod­czas kiedy insta­la­tor wymaga mini­mum 16 GiB…

Wnio­sek? Jeśli masz trzy par­ty­cje pod­sta­wowe, i chcesz zain­sta­lo­wać Vistę, two­rząc dodat­kową par­ty­cję logiczną, musisz mieć w goto­wo­ści zewnętrzną apli­ka­cję do zarzą­dza­nia par­ty­cjami. Tak, wiem, sam sobie stwa­rzam pro­blemy — mógł­bym jak dobre dziecko stwo­rzyć jedną par­ty­cję na cały dysk (a naj­le­piej jedną na oba!), mieć tylko jeden sys­tem i nie miał­bym żad­nych pro­ble­mów. Pozdra­wiamy Pustel­nika.

Z innych spo­strze­żeń — nie spo­dzie­wa­łem się, że rów­nież Micro­soft zmu­sza­jąc użyt­kow­nika do cze­ka­nia, rzuca dzie­cin­nymi wymów­kami (tak jak liczne ser­wisy, które przy­go­to­wują plik do ścią­gnię­cia). Miło, że spraw­dzają wydaj­ność mojego sys­temu, tylko nie lepiej zbench­mar­ko­wać inne kom­po­nenty niż dysk twardy (który dobrych parę minut ostro mieli) i kartę gra­ficzną (czy jest w sta­nie płyn­nie prze­łą­czać reklamy)?

• @ 2008-12-26 01:46
• Windows
• trackback

Komentarze

Brzusio @ 2008-12-26 02:19:06 ¶

Sam sobie chciałeś toto zainstalować to nie marudź :P wiedziałeś na co się szykujesz ;) Swoją drogą współczuję ;)

Grzegorz @ 2008-12-26 03:41:46 ¶

To wnioskuję, że nie ma w instalatorze opcji w stylu "Automatycznie zarządzaj wolną aka niesformatowaną przestrzenią dyskową"?

Piotr Pyclik @ 2008-12-26 11:03:54 ¶

Ale po co to wszystko? Nawet ciekawość ma swoje granice. ;)

Arek F. @ 2008-12-26 11:17:30 ¶

Drogi Michale, zawsze mogłeś wybrać opcję naprawy komputera, przejść do wiersza polecenia i pobawić się diskpart'em ;)

Grzegorz: W instalatorze nie ma takiej opcji.

anoriell @ 2008-12-26 18:14:28 ¶

I właśnie dlatego do laptopów nie dorzucają płytki z systemem tylko Recovery Partition. 
Z instalają Visty, jak widać, nawet nie-ZU sobie nie radzą ;D

Hoppke @ 2008-12-26 22:29:08 ¶

Nie od dziś wiadomo, że Windowsy są bardzo słabo przygotowane pod kątem instalacji w środowiskach multiboot / istniejących układach partycji. Ba, sukcesem można nazwać posadzenie systemu na czymś innym niż pierwsza partycja pierwszego dysku :) A Vista jest chyba jeszcze bardziej marudna niż XP pod tym względem. Też się namęczyłem nim zainstalowałem ten system w swojej konfiguracji, ale warto było.

Designerzy w MS wyszli chyba z założenia, że user albo dostanie system wraz z maszyną, albo będzie instalował go na czystym dysku. W sumie nic dziwnego, pewnie jest to prawdziwe dla 90-95% ich userów.

Jeszcze ciekawiej wygląda to w managerze partycji dostępnym po zainstalowaniu Visty. Możesz sobie tworzyć partycje, ale nie możesz wybrać primary/extended. System automatycznie pierwsze trzy partycje założy jako podstawowe i dopiero czwartą zrobi rozszerzoną. Jeśli sobie wymyśliłeś inny układ, to sobie tego nie wyklikasz tak łatwo... I wtedy zostaje tylko tekstowy diskpart. Na szczęście bardzo fajny.

travis @ 2008-12-27 23:59:59 ¶

I znów wypada przytoczyć zdanie: "Polityka M$ jest najlepszą reklamą dla Linuksa"?

Łukasz Adamczuk @ 2008-12-30 15:54:20 ¶

@Hoppke
Trudno nie zgodzić się z twoim stwierdzeniem, odnośnie podejścia projektantów Windows Vista. Co może odpowiadać za rosnącą popularność Visty, bo chyba nie wydajność i stabilność systemu? Moim zdaniem sprzedaż nowego sprzętu, na którym niemal zawsze jest zainstalowana Vista.

Dodaj komentarz